Odszedł Jeremiasz swoją drogą

HOMILIA 1

1. „Jeremiasz odszedł swoją drogą”. Zupełnie jak przegrany, który z placu boju odchodzi w milczeniu, uznając swoją przegraną oraz wyższość przeciwnika. A przecież życzył mu najlepszego, życzył Chananiaszowi, przywódcom i ludowi, aby spełniła się pomyślne proroctwo.

2. Ale Chananiasz mówił we własnym imieniu, nie był posłanym przez Boga. Ale w starciu Jeremiasz jeszcze tego nie wiedział. Był na tyle pokorny, aby uwierzyć, że Bóg zmienił swoje plany ukarania Jerozolimy, że nie musiał przez niego ogłaszać swoich zamiarów.

3. Wytrzymał najtrudniejsze starcie i je wygrał. Starcie z pokusą wielkiej pychy.

Gdańsk, 5 sierpnia 2024, Jer 28,1-17; Ps 119; Mt 14,13-21

HOMILIA 2

1. Słowo Jeremiasza ma potężną moc. Na to słowo dzieją się cuda. Na to słowo można nawet chodzić po wodzie.

2. Lecz nie dla samego cudu. Celem jest takie kroczenie po wodzie, które przybliża do Jezusa.

3. Pociągaj nas, Panie ku sobie Twoim słowem.

Kraków, Kasztanowa, 3 sierpnia 2026, Jer 28,1-17; Ps 119; Mt 14,22-36

HOMILIA 3

1. Dzisiejsze czytania pełne są nadziei. Jeremiasz zapowiada odzyskanie wolności przez Izraelitów (część oblegana przez obce wojska, część na deportacji).

2. Piotr wychodzi z łodzi w czasie sztormu i idzie do Jezusa.

3. Nadzieja zwyczajna jest oczekiwaniem, pragnieniem, że będzie tak, jak chcemy. Nadzieja chrześcijańska nie jest oparta na naszych życzeniach czy oczekiwaniach. Nadzieja chrześcijańska opiera się na Tym, na Kogo czekamy, Kogo prosimy o pomoc, siłę, wytrwanie.

4. Prośmy dziś o moc Bożą w naszym codziennym życiu, z Niego niech płynie cała nasza nadzieja.

Gidle, 7 sierpnia 2018, Jer 28,1-17; Ps 119; Mt 14,13-21